NARODOWE CZYTANIE 2026

„Są dziwy w niebie i na ziemi,o których ani śniło się waszym filozofom”. (Shakespeare)

Zapadł zmrok.Ucichły codzienne rozmowy, a szkolny ogród spowiła noc. Połączyła nas wyjątkowa sceneria: drzewa, pod bladym światłem księżyca, cienie tańczące na ścieżkach i drżące płomienie świec…Zgromadziliśmy się, by zanim kartka z kalendarza ukaże równonoc jesienną, przywołać słowa narodowego wieszcza – Adama Mickiewicza i otworzyć księgę „Dziadów” – lektury tegorocznego Narodowego Czytania.

Ognisko trzaskało cicho, jakby znało tajemnice minionych pokoleń. Świece migotały, rzucając na twarze zebranych blask i cień. Księżyc patrzył z wysoka, jak niemy świadek niezwykłego obrzędu. A noc zdawała się nasłuchiwać…Przy wspólnym ognisku, oprócz społeczności szkolnej, usiedli zaproszeni goście: emerytowani nauczyciele, rodzice, dziadkowie, mieszkańcy oraz absolwenci naszej szkoły.

Wielopokoleniowa wspólnota nadała temu spotkaniu szczególną moc. W tej niezwykłej atmosferze słowa Mickiewicza zabrzmiały inaczej – głębiej, bardziej tajemniczo. Jakby nie były tylko zapisanymi na papierze wersami, lecz głosem dobiegającym z innego świata…Świata, w którym żywi rozmawiają ze zmarłymi, pamięć jest silniejsza niż czas, a między tym, co widzialne, i tym, czego nie można zobaczyć, istnieje cienka granica.

Dobro i zło.

Wina i kara.

Odkupienie i potępienie.

Dzięki bohaterom dramatu jeszcze raz przypomnieliśmy sobie uniwersalne prawdy, które niezależnie od upływu wieków – wciąż nadają kształt ludzkiemu życiu.

Dziękujemy, że byliście z nami!