PAMIĘĆ I TOŻSAMOŚĆ

Nieśmiertelnik żółty – październik…zapisuje się w kalendarzu naszej szkoły jako wyjątkowy czas – wypełniony inicjatywami związanymi z patronem – św. Janem Pawłem II. Ich zwieńczeniem była niedziela 19 października 2025 r., kiedy to jako społeczność szkolna, włączyliśmy się w uroczyste obchody 80. rocznicy przesiedlenia mieszkańców wsi z Kresów Wschodnich do Walawy połączone z 47. rocznicą wyboru metropolity krakowskiego kard. Karola Wojtyły na papieża i wniesieniem Jego relikwii do kościoła parafialnego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Walawie.Uroczystość rozpoczęła się od Ofiary Mszy Świętej koncelebrowanej, sprawowanej pod przewodnictwem ks. biskupa Stanisława Jamrozka. Uczniowie naszej szkoły mieli wielki zaszczyt wnieść relikwie św. Jana Pawła II do świątyni. Ten wzruszający czas wspólnej modlitwy zgromadził społeczność lokalną, władze samorządowe Powiatu Przemyskiego i Gminy Orły, przedstawicieli instytucji kulturalnych oraz wszystkich tych, którzy czuli w sercu „powinność”, aby swoim przybyciem uczcić ten szczególny dzień. Chwile refleksji i skupienia w wysublimowanym stylu zapewniła obecność Chóru Parafialnego oraz Orkiestry Dętej OSP Walawa. Po adoracji relikwii Świętego, wszyscy zebrani udali się procesyjnie do trzech kluczowych miejsc (grób śp ks. Stanisława Żukowskiego, mogiła zbiorowa osób zamordowanych, pomnik repatriantów), aby poprzez złożenie wiązanek kwiatów upamiętnić tych, którzy kilkadziesiąt lat temu podjęli trud materialnego i duchowego zbudowania serca miejscowości Walawa.Dalsza część uroczystych obchodów miała miejsce w Domu Ludowym, gdzie odbyła się wieczornica pod hasłem „Pamięć i tożsamość”. Przedstawiciele kilku pokoleń wraz z zaproszonymi gośćmi mieli okazję wysłuchać historycznych wspomnień dotyczących repatriantów oraz montażu słowno-muzycznego poświęconego osobie Ojca Świętego – w wykonaniu uczniów naszej szkoły. Tego wieczoru nie zabrakło również okolicznościowej poezji oraz występu orkiestry. Najlepszym dowodem na to, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o przeszłości społeczności lokalnej oraz budowanie tożsamości pokoleniowej – były łzy wzruszenia, które można było dostrzec w oczach ostatnich przedstawicieli repatriantów. Ich obecność była dla nas budująca, a ciepłe słowa, płynące podczas wspólnej gościny, pozostawiły ślad w sercu. Nie wymieniając nazwisk, dziękujemy wszystkim tym, którzy choćby w najdelikatniejszy sposób przyczynili się do uświetnienia niedzielnych uroczystości.Zawsze z tej samej życiodajnej strugiCzerpiemy napój, co pragnienie gasi;Żywi nas zasób pracy plemion długiej,Ich miłość, sława, istnienie nam krasi;A z naszych czynów i z naszej zasługiKorzystać będą znów następcy nasi.(A. Asnyk